Εκδήλωση : «Η Χρυσή Αυγή μπροστά στη δικαιοσύνη»

Τρίτη 3 Μαρτίου 2015  Πολυχώρος Τέχνης «Αλεξάνδρεια»

Κίνηση Κατοίκων 6ης Δημοτικής Κοινότητας  

Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας Πειραιά

Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»

ΤΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

της   Ελένης Πορτάλιου

Στις 31/1/2015 το αντιφασιστικό κίνημα, λειτουργώντας άμεσα και μαχητικά, απέτρεψε τον κίνδυνο η πρώτη διαδήλωση στη θητεία της νέας κυβέρνησης να είναι η φιέστα της Χρυσής Αυγής για την επέτειο των Ιμίων. 5.000 διαδηλωτές/τριες υπενθυμίσαμε με μια ζωντανή, δυναμική πορεία ότι ο αντιφασιστικός αγώνας συνεχίζεται και η εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής πρέπει να περάσει στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας».

Οι εκλογές έφεραν σε δεύτερο πλάνο την επικείμενη δίκη της. Το αντιφασιστικό κίνημα συνεχίζει τις κινητοποιήσεις που είχε ξεκινήσει προεκλογικά ώστε οι νεοναζιστές που θα οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης να καταδικαστούν για την εγκληματική τους δράση. Τότε μόνο θα διαλυθεί οριστικά το μαύρο σύννεφο που βάραινε συνθλιπτικά τη ζωή των μεταναστών/τριων και, όπως είπε η Λορέττα Μακόλιν, μια θαρραλέα γυναίκα αγωνίστρια της  Ένωσης Αφρικανών Γυναικών, έφυγε ξαφνικά από τον ουρανό της ζωής τους όταν άρχισε η διαδικασία εξάρθρωσης  της Χ.Α.

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα βίαιο κοινοβουλευτικό κόμμα αλλά μια νεοναζιστική εγκληματική οργάνωση

Όπως αναφέρεται στην Αυγή (5/2/2015) «Με το υπ’ αριθμ. 215/2015 βούλευμά του το Συμβούλιο Εφετών Αθήνας αποφάσισε κατά πλειοψηφία να παραπέμψει σε δίκη με κακουργηματικές κατηγορίες συνολικά 70 πρόσωπα, ανάμεσά τους και το σύνολο των βουλευτών του κόμματος, ακόμα και τους Ευστάθιο Μπούκουρα και Χρυσοβαλάντη Αλεξόπουλο, που στην πορεία “μετανόησαν” και αποσκίρτησαν από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Εντύπωση προκαλεί η μειοψηφία του εισηγητή της υπόθεσης Νίκου Σαλάτα, που ζήτησε να εκπέσει η βασική κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης, την οποία αντιμετωπίζει το σύνολο των κατηγορουμένων, με το σκεπτικό ότι δεν έχει εντοπιστεί οικονομικό όφελος που να τη στοιχειοθετεί. Η απόφαση της Δικαιοσύνης να δικαστούν τελικά ως κοινοί εγκληματίες η ηγεσία και τα μέλη της Χρυσής Αυγής ενταφιάζει οποιονδήποτε ισχυρισμό που έχουν έως τώρα διατυπώσει  περί πολιτικών διώξεων και ανυπόστατων κατηγοριών».

Το σημαντικό σ’ αυτή τη δίκη, δεδομένης και της μειοψηφικής θέσης του εισηγητή, είναι να αποδειχθεί και να αποτελέσει απόφαση του δικαστηρίου, στην οποία θα βασιστούν οι καταδίκες των μελών και η διάλυση της οργάνωσης, το ότι η Χ.Α. δεν είναι ένα κοινοβουλευτικό κόμμα με παρεκτροπές βίας. Αντιθέτως, αποτελεί μια νεοναζιστική οργάνωση στην οποία οι κοινοβουλευτικές πρακτικές και η εγκληματική δράση προκύπτουν από την ενιαία και αδιαίρετη ιεραρχική δομή της, το καταστατικό και τη ρητά εκφρασμένη εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία της. Όπως το θέτει η πανεπιστημιακός Βασιλική Γεωργιάδου «πρόκειται όχι μόνο για ένα προσωποκεντρικό ή ηγετικό κόμμα αλλά για ένα μόρφωμα στο οποίο επικρατεί η «αρχή του αρχηγού» (Führerprinzip). Υπήρχαν από την αρχή δύο (τουλάχιστον) κατηγορίες μελών στην Χ.Α., κατά πρώτον εκείνα που ανήκουν στην ολιγομελή κλειστή ομάδα των επιτελικών και κατά δεύτερον τα μέλη – ακόλουθοι που υλοποιούν πιστά τις αποφάσεις των επιτελικών … δηλ. η Χ.Α. λειτουργεί με χαρακτηριστικά κόμματος – militzia». Εξ άλλου, η οργάνωση θεωρεί, κατά δήλωσή της, τον εαυτό της πρόπλασμα του εθνικοσοσιαλιστικού κράτους : «Θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι ο τρόπος λειτουργίας μας αποτελεί για εμάς πρότυπο λειτουργίας ενός ολόκληρου κράτους ….όπου η θέληση του Αρχηγού επιβάλλεται και εφαρμόζεται άμεσα, χωρίς παρεκκλίσεις και χωρίς ενδοιασμούς». Η Χ.Α. δεν είναι, λοιπόν, ένα πολιτικό κόμμα το οποίο έχει και κάποιες ομάδες κρούσης – η διάρθρωσή του είναι ενιαία και ο σχεδιασμός των εγκληματικών επιθέσεων γίνεται μέσα από την ιεραρχική πυραμιδοειδή οργανωτική δομή, στο ανώτερο επίπεδο της οποίας βρίσκεται ο παντοδύναμος αρχηγός Νίκος Μιχαλολιάκος, ως άλλος φύρερ.

Για όλ’ αυτά θα μιλήσει ο καθ’ ύλην αρμόδιος Δημήτρης Ψαρράς, στη συστηματική και διαρκή πολιτική έρευνα του οποίου βασιζόμαστε ως αντιφασιστικό κίνημα – αλλά βασίζεται και η δικαιοσύνη – ώστε να θεμελιωθεί η θέση ότι η Χ.Α. συγκροτεί εγκληματική οργάνωση.

Σε κάθε περίπτωση, το πολιτικό περιβάλλον της δίκης θα είναι καθοριστικό και απ’ αυτή την άποψη η ευθύνη του αντιφασιστικού κινήματος είναι μεγάλη, όπως και η ευθύνη της νέας κυβέρνησης και των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Διανύουμε μια ασταθή πολιτική περίοδο και υπάρχει κίνδυνος να μην υποστηριχθεί επαρκώς η δίκη κοινωνικά. Να επισημάνουμε ότι το 18μηνο της επιτρεπόμενης προφυλάκισης λήγει για τους πρώτους συλληφθέντες τον Μάρτιο μήνα που διανύουμε.

Τάγματα Εφόδου : το ιστορικό της δράσης της Χρυσής Αυγής στην Αθήνα

Η Χ.Α. έχει μακριά ιστορία και αιματηρό παρελθόν, που ο Δημήτρης Ψαρράς ανασκοπεί στο βιβλίο του «Η Χρυσή Αυγή μπροστά στη δικαιοσύνη». Εγώ θ’ αναφερθώ στην πιο πρόσφατη ιστορία της που ζήσαμε ως Ανοιχτή Πόλη και ως Κίνηση Κατοίκων του  6ου Διαμερίσματος μαζί με αντιφασιστικές κινήσεις και σχήματα όπως η Ανοιχτή Αγορά Κυψέλης με το  Σχολείο Μεταναστών, η Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό με το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, η Βίλλα Αμαλίας, η Action Congo, το Ποτέ Ξανά, η ΚΕΕΡΦΑ, αντιεξουσιαστικές ομάδες και, πιο πρόσφατα, το Δίκτυο Αλληλεγγύης «το Μυρμήγκι». Σημαντική ήταν η παρουσία των Γιατρών του Κόσμου στην περιοχή από Ομόνοια μέχρι το 6ο Διαμέρισμα, οι οποίοι, περιέθαλπαν και κατέγραφαν εκατοντάδες θύματα ρατσιστικής βίας – μεταξύ αυτών και τον Αφγανό αντιπρόεδρο της οργάνωσης.   

Η Χρυσή Αυγή εμφανίστηκε αρχικά στον Άγιο Παντελεήμονα και κατέλαβε σταδιακά την πλατεία. Επεκτάθηκε στην πλατεία Αττικής αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει τις πλατείες Αγ. Νικολάου, Καραμανλάκη και άλλους δημόσιους χώρους στα Πατήσια και την Κυψέλη, χάρις στη δράση του αντιφασιστικού κινήματος. Πριν τις δημοτικές εκλογές του 2010, χρυσαυγίτες διέλυαν πολιτιστικές εκδηλώσεις με βίαιο τρόπο στον Άγιο Παντελεήμονα, επέβαλαν το κλείσιμο της παιδικής χαράς, προπηλάκισαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην αντιρατσιστική συναυλία του Μεγάρου Μουσικής – η οποία πραγματοποιήθηκε μέσα στην εκκλησία, εξεδίωξαν τον ιερέα που περιέθαλπε Αφγανούς πρόσφυγες, επιτέθηκαν στις προεκλογικές συγκεντρώσεις της Ελεύθερης Αττικής και της Ανοιχτής Πόλης και στους αντιρατσιστές σκηνοθέτες Γιάνναρη, Κόρρα, Βούπουρα.  

Με την κάθοδό της στις δημοτικές εκλογές το 2010, όπου έλαβε ποσοστό 5,29%, η Χρυσή Αυγή επιχειρεί ν’ αναβαθμίσει την παρουσία της στις περιοχές του δήμου Αθηναίων :   Βικτώρια, Άγιος Παντελεήμονας, Πλατεία Αττικής, Κυψέλη, Πατήσια, αλλά συναντά και πάλι αντίσταση. Ο εκλεγμένος της Ελληνικής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος συμμετείχε σπάνια στο δημοτικό συμβούλιο, όπως και ο αντικαταστάτης του Ιωάννης Βουλδής. Ύστερα από διαξιφισμό με τον δημοτικό σύμβουλο Πέτρο Κωνσταντίνου χαιρετά ναζιστικά και στέλνει επιστολή στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου ότι δεν παρίσταται γιατί έχει στοχοποιηθεί από την ομιλούσα και κινδυνεύει η ζωή του. Η δημοτική  σύμβουλος Μαρία Κανελλοπούλου και η κοινοτική σύμβουλος Μαρίνα Βήχου προπηλακίζονται από χρυσαυγίτες, ενώ η 6η δημοτική κοινότητα, στην οποία έχει εκλεγεί ο Παναγιώταρος, δυσκολεύεται να συνεδριάσει αν δεν υπάρχει μαζική αντιφασιστική κινητοποίηση. Σταδιακά οι επιθέσεις εναντίον καταστημάτων, κατοικιών μεταναστών, χώρων αυτοσχέδιας θρησκευτικής λατρείας, αλλά κυρίως στο δρόμο, πολλαπλασιάζονται και παίρνουν τη μορφή πογκρόμ με αποκορύφωμα τη γενικευμένη επίθεση μετά τη δολοφονία του άτυχου συμπολίτη μας Μ. Καντάρη στην οδό Γ΄ Σεπτεμβρίου με κίνητρο την κλοπή. Λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές γίνεται εμπρησμός του κινηματογράφου Τριανόν, όπου στεγάζονται πολιτιστικές, αντιρατσιστικές/αντιφασιστικές εκδηλώσεις.

Τη Χρυσή Αυγή ενδυνάμωσε η εγκληματική εναντίον των μεταναστών πολιτική καταστολής των μνημονιακών κυβερνήσεων με σκούπες, εγκλεισμούς, απελάσεις, την οποία στήριξε και ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Καμίνης, συμβάλλοντας στο να επωαστεί το αυγό του φιδιού για να στραφεί στη συνέχεια και εναντίον του. Τη Χρυσή Αυγή στήριξαν η αστυνομία και η δικαιοσύνη.  Το Αστυνομικό τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα ήταν εμφανώς διαπλεκόμενο με την οργάνωση και ο διοικητής του, όπως αποδείχθηκε, πολλαπλά ποινικά βεβαρυμμένος. Σε αλλεπάλληλες παραστάσεις διαμαρτυρίας που κάναμε δεν υπήρχε καμιά ανταπόκριση. Οι καταγγελίες/καταθέσεις των τραυματισμένων μεταναστών ήταν δύσκολο να γίνουν επειδή κινδύνευε η ζωή τους. Και όταν όμως έγιναν δεν υπήρξαν διώξεις, όπως στην περίπτωση της λεγόμενης δίκης Σκορδέλη, με βαρύ τραυματισμό Αφγανού μετανάστη, ο οποίος κατέθεσε στο Α.Τ. Αγ. Παντελεήμονα. Η δίκη αναβλήθηκε 9 φορές προκλητικά.

Λόγω της κρατικής ασυλίας, των σχέσεων με τα ΜΜΕ και της διαπλοκής της με μερίδες του μεγάλου κεφαλαίου με αντίστοιχη χρηματοδότηση, η Χρυσή Αυγή είχε πετύχει να αποκρύπτει το μέγεθος και την έκταση της δράσης της ως εγκληματική οργάνωση, που εμπλέκεται ταυτόχρονα σε πλήθος παράνομων μαφιόζικων συναλλαγών, και να εστιάζει κυρίως στη ρατσιστική, αντισημιτική, ομοφοβική, αντικομμουνιστική και συναφή της ιδεολογία.

Το γιατί εξαπλώθηκε σε τέτοια έκταση εκλογικά και δημοσκοπικά οφείλεται μόνο εν μέρει στη θολή εικόνα της. Άλλωστε, η δύναμή της δεν μειώθηκε όταν η βαρβαρότητα των εκπροσώπων της έγινε δημόσια γνωστή ακόμα και από τηλεοράσεως. Η αποδοχή της οφείλεται στην αναζήτηση τιμωρών των υπαιτίων της κοινωνικής εξαθλίωσης, στη διάχυτη κοινωνική βία (εργοδοτική, φυλετική, ενδοοικογενειακή, κ.λπ.), σε μορφές βίας όπως το bullying στα σχολεία, που δεν αντιμετωπίζεται ακόμα και σήμερα, στη δημοκρατική και πολιτισμική υστέρηση μέρους των λαϊκών τάξεων, οφείλεται στη λειτουργία της Χρυσής Αυγής ως υποκατάστατου δύναμης στην εξατομικευμένη αδυναμία των θυμάτων της κρίσης.

Αναφέρομαι στην ιστορία της οργάνωσης γιατί είναι  σημαντικό να θυμηθούμε ότι βασική και κύρια δράση της ήταν οι εγκληματικές πρακτικές που διενεργούσαν τα Τάγματα Εφόδου, επικεφαλής των οποίων βρίσκονταν ηγετικά στελέχη. Η χοντροκομμένη αντισυστημική  ρητορεία απλώς πλαισίωνε τη σύγκρουση στο δρόμο. Ακριβώς έτσι έδρασαν τα SA (Γερμανικά Ναζιστικά Τάγματα Εφόδου) από το 1920 έως το 1934, φθάνοντας να αριθμούν 1 εκατομμύριο μέλη. 

Οι διαδικασίες εξάρθρωσης της Χρυσής Αυγής και η επικείμενη δίκη

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα αποτέλεσε μια τομή, υπό την έννοια ότι αποκάλυψε ευρύτατα στην ελληνική κοινωνία την ασυδοσία της οργάνωσης λόγω της ασυλίας που έχαιρε. Η δολοφονία πυροδότησε μια έκρηξη του αντιφασιστικού κινήματος, το οποίο υπήρξε μαζικό και μαχητικό σε όλη την προηγούμενη φάση, όμως δεν είχε αντίστοιχα αποτελέσματα με αυτά που προέκυψαν στην ιδιαίτερη συγκυρία τον Σεπτέμβριο του 2013.

Η Χ.Α. με τη στυγνή δολοφονία Φύσσα σφραγίζει την επιλογή της να αμφισβητήσει την κυριαρχία της κοινοβουλευτικής δεξιάς και να κερδίσει ηγεμονική θέση στο χώρο. Ταυτόχρονα, η δολοφονία και όλα όσα ήρθαν στην επιφάνεια στην Ελλάδα και διεθνώς οδήγησαν σε πιέσεις προς την κυβέρνηση από το State Department, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Εβραϊκό Συμβούλιο. Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει.

Η  δίκη της Χ.Α. είναι εξαιρετικά σημαντική. Όπως ανέφερε ο δικηγόρος Δημήτρης Ζώτος, συνήγορος πολιτικής αγωγής εκ μέρους του αντιφασιστικού κινήματος, στο σχετικό συνέδριο του ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ, η δίκη είναι σημαντική από πολλές απόψεις : για το πολιτικό σύστημα, το αντιφασιστικό κίνημα, τους μετανάστες, για τη δημοκρατία στην Ελλάδα αλλά και για όλη την Ευρώπη με την ανησυχητική άνοδο της Ακροδεξιάς.

Η Χ.Α. πρέπει να καταδικαστεί για τα εγκλήματά της. Αν μέχρι τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν είχαν χρησιμοποιηθεί τα υπάρχοντα νομικά εργαλεία και συγκεκριμένα το άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα, δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν. Υπήρχαν αλλά έλλειπε η πολιτική βούληση. Επειδή, λοιπόν, ακόμα και με το σημερινό κατηγορητήριο – καταπέλτη τίποτε δεν είναι δεδομένο, οι αντιφασιστικές πολιτικές δυνάμεις και πρωτίστως το αντιφασιστικό κοινωνικό κίνημα πρέπει να τεθούν σε θέση μάχης. Αυτό σημαίνει : εκδηλώσεις ενημερωτικές όπως η σημερινή παντού, μαζική παρουσία στη δίκη – ένα είδος κινηματικής πολιτικής αγωγής – δημιουργία Ελληνικού και Διεθνούς Παρατηρητηρίου της  δίκης.  Ήδη κυκλοφορεί το ηλεκτρονικό βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου που θα πρέπει να διαδοθεί πλατιά, ιδιαίτερα στα σχολεία.