Η ΠΟΛΗ ΚΑΙ Η ΦΥΣΗ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΗΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ

Πριν 40 χρόνια ο Henry Lefebvre μιλούσε για το δικαίωμα στην πόλη. Φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, ενεργός διανοούμενος του Μάη, καθηγητής στη  Ναντέρ που ξεκίνησε η εξέγερση του 1968. Δεν μιλούσε μόνο για τα επιμέρους δικαιώματα : για το δικαίωμα στην κατοικία, στη μετακίνηση με δημόσια μέσα μεταφοράς, στις κοινωνικές υποδομές κ.λπ., μιλούσε για το δικαίωμα σε μια καθημερινότητα με ποιοτικά στοιχεία, που περιλαμβάνει τον ελεύθερο χρόνο, τη δημιουργικότητα, το παιχνίδι, τις ανθρώπινες σχέσεις, την επικοινωνία κ.λπ. Μιλούσε για καταστροφή και ταυτόχρονα εντατικοποίηση του αστικού.

Ο χρόνος ρυθμίζεται στην πόλη από την κίνηση του κεφαλαίου, την παραγωγή και αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης. Οι ρυθμοί της ανθρώπινης ζωής ασφυκτιούν κάτω από αυτούς τους καταναγκασμούς. Ο Lefebvre μιλούσε για μια πλούσια αστική ζωή σε μια πόλη όπως το Παρίσι, υψηλής αστικότητας, η οποία όμως, συνυπήρχε με τη διαλυμένη μη-πόλη των προαστίων και των μεγάλων συγκροτημάτων. Τα γαλλικά προάστια ήρθαν πάλι στο φως, το 2005, με τις εξεγέρσεις των νέων απόκληρων, αλγερινής καταγωγής γάλλων πολιτών, θυμίζοντάς μας ότι οι ταξικές και κοινωνικές πολώσεις αποτυπώνονται με τρόπο αμείλικτο στο χώρο.

Από τις δεκαετίες του ’60, ’70 και μετά, τα πράγματα επιδεινώθηκαν. Ο νεοφιλελευθερισμός έπληξε καίρια την παρέμβαση του κράτους στη συλλογική κατανάλωση και αυτό που ονομάζουμε κοινωνικό μισθό (κόστος κατοικίας, μεταφορές, εκπαίδευση, υγεία, αναψυχή, πολιτισμός κ.λπ.). Η περιβαλλοντική κρίση έγινε φανερή στους πολλούς, ήδη από τη 10ετία του ’80, δίνοντας ώθηση στο οικολογικό κίνημα.

Σήμερα, η ασυνάρτητη και διαρκώς επεκτεινόμενη πόλη είναι η άλλη όψη της σπαταλημένης φύσης. Εδώ, πάνω στις σύγχρονες αντιφάσεις, αναπτύσσονται τα κινήματα πόλης σε διαλεκτική σχέση με το περιβαλλοντικό κίνημα. Θα έλεγα ότι προστατεύοντας την πόλη και τον δημόσιο χαρακτήρα της, τα σύγχρονα κινήματα πόλης θέτουν ταυτόχρονα ως πρώτη προτεραιότητα την προστασία της φύσης.

Η αγορά έχει ρημάξει τον χώρο.

Σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής και επιδείνωσης των όρων της αστικής καθημερινότητας, η υπαγωγή του χώρου στους αγοραίους νόμους παράγει φτώχεια , περιβαλλοντική επιδείνωση, κοινωνικούς διαχωρισμούς και ταξικές, φυλετικές πολώσεις, που πολυτέμνουν και διαιρούν τον χώρο. Βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία.

 Στη χώρα μας το Γενικό Χωροταξικό Σχέδιο αποτυπώνει ανάγλυφα την κυβερνητική πολιτική στο χώρο. Ενώ το καπιταλιστικό παραγωγικό πρότυπο που κυριάρχησε στην Ελλάδα για δεκαετίες και βασίζεται πρωτίστως στον τριτογενή τομέα – κυρίως τον τουρισμό και τις κατασκευές – έχει καταρρεύσει, ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ επαναφέρει το ίδιο και χειρότερο πρότυπο στο Γενικό Χωροταξικό Σχέδιο, που ψηφίστηκε από την πλειοψηφία της ΝΔ στη Βουλή, παρά τη γενική κατακραυγή. Οι δρόμοι της ανάπτυξης της κυρίαρχης πολιτικής είναι οι δρόμοι του μεγάλου κατασκευαστικού κεφαλαίου και είναι οδικοί. Διαλύουν και επεκτείνουν τις πόλεις, καταστρέφουν τη φύση, μετατρέπουν την αγροτική γη σε οικοδομήσιμη – η συμμετοχή του αγροτικού τομέα στο ΑΕΠ είναι μόλις 3,69% – μεταφέρουν τη ρύπανση παντού, συμβάλλουν στην εξάντληση των παραγωγικών και φυσικών πόρων και επιδεινώνουν την οικολογική κρίση.

 Η Αττική ζει την πραγματικότητα μιας βαθιάς οικολογικής κρίσης μετά και την καταστροφή της Πάρνηθας, τις πυρκαγιές σε Υμηττό και Πεντέλη και την επίθεση στο Ποικίλο Όρος,  πρωτ’ απ’ όλα από την εκκλησία. Ο αέρας που αναπνέουμε, το νερό που πίνουμε, το έδαφος που κατοικούμε δεν είναι πηγές ζωής αλλά θανάτου. Η κερδοσκοπία στη γη και τα ακίνητα αφανίζει τον δημόσιο χώρο της πόλης, η κατάρρευση του κοινωνικού κράτους πλήττει τις κοινωνικές υποδομές, που κάνουν την πόλη κατοικήσιμη και την καθημερινή ζωή βιώσιμη. Άστεγοι είναι οι φτωχοί των φτωχών, χιλιάδες άνθρωποι και πρωτ’ απ’ όλα οι μετανάστες γίνονται σήμερα οι απόβλητοι της πόλης.

Η δυτική Αθήνα βρίσκεται στο στόχαστρο των αναπτυξιακών σχεδιασμών με επέκταση των ρυπογόνων βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Εκατομμύρια τόνοι ρύπων κυκλοφορούν στο λεκανοπέδιο μέσω της διευκόλυνσης της απρόσκοπτης, αν και ακριβής, κίνησης των ΙΧ αυτοκινήτων. Νέοι αυτοκινητόδρομοι θα ενώσουν την Ανατολική Αττική μέσω Υμηττού με την παραλιακή ζώνη γύρω από το Ελληνικό και η Αττική οδός προγραμματίζεται να γίνει διώροφη.  Μας επιφυλάσσουν να ζήσουμε σ’ ένα θάλαμο αερίων στον οποίο οι πιο φτωχοί θα είναι οι περισσότερο θιγόμενοι και ταυτόχρονα συγκοινωνιακά απομονωμένοι.

Στην αντίθετη όχθη της ανάπτυξης που παράγει στάχτες, διαλύει την πόλη και σπαταλά τη φύση, αναπτύσσονται μικρά και μεγάλα κοινωνικά κινήματα για την πόλη και το περιβάλλον. Αναπτύσσονται τοπικά και συγκροτούνται αντιιεραρχικά από τα κάτω, επινοούν μορφές δράσης αποτελεσματικές και υποδειγματικές, μετέρχονται πολλά μέσα – καμπάνιες, υπογραφές, διαδηλώσεις, καταλήψεις, δικαστικές προσφυγές, κ.λπ. – συντονίζονται, είναι αλληλέγγυα μεταξύ τους και αφήνουν το αποτύπωμά τους στη σημερινή πραγματικότητα της πόλης και της οικολογικής κρίσης.

Θα κάνω ορισμένες αναφορές στα κινήματα στην Ανατολική και Δυτική Αττική, στα Βόρεια , τα Νότια και τον Πειραιά και θα καταλήξω στο δήμο της Αθήνας. Φυσικά, ο κατάλογός μου αναφέρεται σε παραδείγματα και όχι στο σύνολο όλων των γνωστών σε μένα κινημάτων, γιατί αυτό θα απαιτούσε εισήγηση πολλών ωρών.

Στην Ανατολική Αττική θα σταθώ στην Επιτροπή Πολιτών για την προστασία από το Αεροδρόμιο, το οποίο αφού κατέστρεψε με την εγκατάστασή του χιλιάδες στρέμματα αγροτικής γης, υψηλής παραγωγικότητας, δημιουργεί τώρα τεράστια προβλήματα ρύπανσης στον αέρα και το έδαφος , αποτελώντας μια εκρηκτική βόμβα για τη δημόσια υγεία των κατοίκων στα Μεσόγεια και όχι μόνο. Σημαντικές, επίσης, στην Ανατολική Αττική είναι οι κινητοποιήσεις για τη σωτηρία βιότοπων και παραθαλάσσιων περιοχών, παραδείγματος χάριν στο Μαραθώνα, όπου σχεδίαζαν να εγκαταστήσουν ένα τεχνητό νησί – αυτό αποτράπηκε – και σήμερα σχεδιάζουν μια τεράστια μαρίνα.

Στη Δυτική Αττική , τα περιβαλλοντικά προβλήματα είναι προβλήματα ζωής ή θανάτου. Θα αναφερθώ στην περιγραφή που κάνουν 15 φορείς της περιοχής , οι οποίοι πραγματοποίησαν μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 29 Σεπτεμβρίου.

Αναφέρω τους φορείς  για να έχουμε μια εικόνα των μορφών που παίρνει η λαϊκή αυτοοργάνωση  σε θέματα πόλης και περιβάλλοντος

1. Διαρκής Κίνηση για την προστασία των δασών και των αλσών στο Χαϊδάρι

2. Επιτροπή για τη διάσωση του Ελαιώνα

3. Οικολογικός Πολιτιστικός Σύλλογος Χαϊδαρίου (ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙΣ)

4. Περιβαλλοντικός και Φυσιολατρικός Σύλλογος Περιστερίου

5. Περιοδικό «Πυριτιδοποιείο Αιγάλεω»

6. Στέκι Νεολαίας Πετρούπολης

7. Green Attack Ιλίου

8. Ομάδα Νέων «Μπλόκο Δυτικά»

9. δηµοτική κίνηση «Ανάπλαση» – Αιγάλεω

10. δηµοτική κίνηση «Ανθρώπινη πόλη για τη ζωή και τον άνθρωπο» – Αγ. Βαρβάρα

11. δηµοτική κίνηση «Α.ΠΟ.ΔΡΑΣΗ» – Αγ. Ανάργυροι

12. δηµοτική κίνηση «Αριστερό Σχήµα Ιλίου»

13. δηµοτική κίνηση «Ενεργοί πολίτες – Ανάπλαση Περιστερίου»

14. δηµοτική κίνηση «Έξοδος» – Καµατερό

15. δηµοτική κίνηση «Πολίτες σε δράση» – Χαϊδάρι

Οι φορείς αυτοί δηλώνουν τα παρακάτω :  Στην υποβαθμισμένη Δυτική Αθήνα και Αττική, στις περιοχές όπου η μόλυνση του περιβάλλοντος κτυπά κόκκινο, η κυβέρνηση σε συνεργασία με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, και στην καλύτερη περίπτωση, με την ανοχή των περισσότερων Νομαρχιακών και Δημοτικών αρχών έρχεται  να προσθέσει περισσότερη καταστροφή, περισσότερη μόλυνση και υποβάθμιση με:

  • Την επέκταση των εγκαταστάσεων της ΠΕΤΡΟΛΑ
  • Τη δημιουργία ΧΥΤΑ Βιομηχανικών αποβλήτων στο Μελετάνι
  • Τη δημιουργία ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας στη Χαλυβουργική
  • Τη λειτουργία εμπορευματικού λιμανιού στο Σκαραμαγκά.
  • Τη μεταφορά των δεξαμενών της SHELL στη λίμνη Ρειτών (Κουμουνδούρου)
  • Την καταστροφή του Ποικίλου Όρους
  • Την τσιμεντοποίηση του ΕΛΑΙΩΝΑ

Την ίδια ώρα

  • Το Πάρκο Αντώνης Τρίτσης είναι σε πλήρη εγκατάλειψη
  • Δεκάδες ελεύθεροι χώροι κινδυνεύουν να χαθούν
  • Τα στρατόπεδα παραμένουν  «ερμητικά κλειστά» για την κοινωνία
  • Οι χωματερές Α. Λιοσίων και Φυλής είναι βόμβα μόλυνσης για όλο το λεκανοπέδιο
  • Η δυσοσμία από τα ΕΛΠΕ Ασπροπύργου και το ΧΥΤΑ φράζει πνευμόνια

ΩΣ ΕΔΩ !!!!

Τα θέματα της Δυτικής Αττικής φαίνονται και είναι τεράστια. Όμως, υπάρχει γενική αφύπνιση και συμμετοχή ακόμα και των σχολείων στις κινητοποιήσεις. Έτσι , έχουν γίνει μικρά βήματα ανάσχεσης της επιθετικότητας που περιγράφουν οι 15 φορείς.

…..

Στα βόρεια θα αναφερθώ σε μια πρόσφατη κινητοποίηση για τη σωτηρία του χώρου του Νομισματοκοπείου  από την οικοδόμηση και εμπορευματοποίηση, κινητοποίηση που έφερε κοντά φορείς από το Χαλάνδρι, τον Χολαργό και την Αγία Παρασκευή.

Σημαντική είναι η δράση της Διαδημοτικής Επιτροπής για τη Σωτηρία του Υμηττού που δρα συντονισμένα για τη φύλαξή του, για την αποτροπή νέων λεωφόρων  και της οικοδόμησης τμημάτων του δάσους, πάλι κι εδώ από την εκκλησία. Στη Διαδημοτική συνεργάζονται δημοτικά συμβούλια με αυτόνομα κινήματα και επιτροπές πολιτών από τον Χολαργό μέχρι την Καισαριανή και τον Βύρωνα.

Στα Νότια και ιδιαίτερα στο παραλιακό μέτωπο υπάρχει παραδοσιακά ισχυρό κίνημα, το οποίο κατάφερε να περιορίσει σε έκταση ορισμένα ολυμπιακά έργα. Εδώ τα κινήματα, τοπικά και συντονισμένα, διεκδικούν να αποδοθούν η παράκτια ζώνη και η θάλασσα σε ελεύθερη χρήση  για τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου .

Γνωρίζετε όλοι/ες τη μεγάλη κινητοποίηση για το Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού, που έφερε σε επαφή τους 4 δήμους της περιοχής – Ελληνικού, Αλίμου, Γλυφάδας και Αργυρούπολης – με πολλές δεκάδες κινήματα απ’ όλη την Αττική. Το ίδιο μαζικός , από πλευράς συμμετοχής κινημάτων και πολιτών, υπήρξε ο περσινός αγώνας για ανοιχτές, ελεύθερες από δόμηση, δημόσιες παραλίες, που πυροδότησε ο δήμαρχος Ελληνικού με την υποδειγματική στάση του ως  αιρετός εκπρόσωπος του λαού.

Αυτοί οι αγώνες είχαν μικρές νίκες που ενθάρρυναν τη συνέχιση των πράγματι εξοντωτικών συγκρούσεων με τα μεγάλα συμφέροντα , όχι μόνο των νονών της νύχτας αλλά και ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων, οι οποίοι εποφθαλμιούν τα παραλιακά φιλέτα.

Πριν έρθω στο δήμο της Αθήνας θα αναφέρω ορισμένες άλλες σημαντικές περιπτώσεις κινημάτων, όπως την Επιτροπή για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή που έχει παρουσία πολλών χρόνων και τον αγώνα για να σωθεί και να αποδοθεί στο λαό η βίλλα Ζωγράφου, αγώνα που χαρακτήρισε με τη μαζικότητα και τη νίκη του όλο τον δήμο και όχι μόνο. Επίσης, θα αναφερθώ στην κινητοποίηση της Επιτροπής Αγώνα για ν’ αποτραπεί η μετατροπή του γηπέδου του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη σε εμποροαθλητικό  μεγαθήριο, κινητοποίηση που τουλάχιστον προς το παρόν έχει αποτρέψει το έργο.

Τέλος, στον Πειραιά και τους γύρω δήμους δρουν πολύ ζωντανά κινήματα, που διεκδικούν μεταξύ άλλων τους μεγάλους αδόμητους χώρους της περιοχής τους, στην οποία τα τετραγωνικά μέτρα πρασίνου ανά κάτοικο είναι πολύ κάτω του παναττικού μέσου δείκτη 2,12 τ.μ. ανά κάτοικο. Πρόσφατα ένας αγώνας κατέληξε σε νίκη : κηρύχθηκαν τα 50 στρέμματα αδόμητου χώρου με μεγάλους ευκάλυπτους της ΧΡΩΠΕΙ  ως χώρος υψηλού πράσινου.

Έρχομαι στο Δήμο της Αθήνας.

Τα κινήματα αναφέρονται σε δύο θεματικές ενότητες.

  1. στα περιβαλλοντικά θέματα και τους δημόσιους χώρους
  2. στις κοινωνικές υποδομές του Δήμου

Στην πρώτη ενότητα, αυτή τη στιγμή, έχουμε δύο μεγάλα μέτωπα που επηρεάζουν το σύνολο της Αθήνας. Αναφέρομαι στην υπογειοποίηση των γραμμών του προαστιακού και του τρένου που διέρχονται από το 3ο και 4ο διαμέρισμα και στον αγώνα για τη σωτηρία του Ελαιώνα. Στο θέμα των τρένων υπάρχει ισχυρό κίνημα που επέβαλε την υπογειοποίηση ενός τμήματος των γραμμών και αγωνίζεται για την πλήρη υπογειοποίηση. Στον Ελαιώνα, η έκβαση της σύγκρουσης θα κρίνει το μείζον θέμα της αναβάθμισης ή όχι της Δυτικής Αθήνας και της Δυτικής Αττικής. Η Επιτροπή Αγώνα για τη Σωτηρία του Ελαιώνα, με την αλληλεγγύη και άλλων κινημάτων πόλης, διεκδικεί να σταματήσει η επέλαση στην περιοχή των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων και συγκεκριμένα της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και του επιχειρηματία Βωβού, που με τη στήριξη της κυβέρνησης και του δήμου επιδιώκουν να οικοδομήσουν αποχαρακτηρισμένους χώρους πράσινου. Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός επενδύει χρήματα των αθηναίων δημοτών και όχι δικά της.  Ανοίγει έτσι ο δρόμος για την, ήδη σε εξέλιξη, μετατροπή του Ελαιώνα από χώρο παραγωγικών δραστηριοτήτων και πράσινου, όπως προβλέπει το Π.Δ. 1995 , σε μια τεράστια κερδοσκοπική αγορά γης και ακινήτων.

Θα αναφερθώ τώρα και σε τοπικές ανά διαμέρισμα περιπτώσεις κινημάτων .

Στο 1ο διαμέρισμα κυριάρχησαν η προστασία του λόφου του Στρέφη, η αποτροπή υπόγειου γκαράζ στη Διοχάρους, η αντιπαράθεση των κατοίκων του Κολωνακίου με τον δήμαρχο για τις νεραντζιές που έκοψε, αποφασίζοντας και διατάζοντας και η δενδροφύτευση στην οδό  Δημητρακοπούλου με πρωτοβουλία των περιοίκων.

 Στο 1ο και 3ο διαμέρισμα η γνωστή Επιτροπή Πολιτών κινητοποιήθηκε για την προστασία των λόφων του Φιλοπάππου από την εγκατάλειψη , τις ασύμβατες χρήσεις και την περίφραξη- εμπορευματοποίηση.

 Στο 2ο διαμέρισμα  είχαμε παλιότερα την κατάκτηση του πάρκου Λαγουμιτζή στο Νέο Κόσμο. Οι πολίτες του 2ου διαμερίσματος κινητοποιήθηκαν για τη προστασία του Άλσους Παγκρατίου από την οικοδόμηση μεγαθεάτρου εντός του χώρου, για την αποτροπή υπόγειου χώρου στάθμευσης στο Α΄ Νεκροταφείο, για τον αρχαιολογικό χώρο του ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδας και για τα δέκα σημεία- αιτήματα βελτίωσης της πόλης και της καθημερινής ζωής που πρόβαλε ο γνωστός σύλλογος Πήγασος του Νέου Κόσμου.

Στο 3ο διαμέρισμα επίδικο θέμα είναι η προστασία του Σεράφειου Κολυμβητηρίου και ο προαστιακός. Στο 3ο και 4ο διαμέρισμα οι πολίτες κινητοποιούνται για να αντιμετωπίσουν την αυθαίρετη κατάληψη των περιοχών τους από τα νυχτερινά κέντρα και τους μπράβους της νύχτας.

Στο 4ο διαμέρισμα υπάρχει το ισχυρό και μαζικό κίνημα για την υπογειοποίηση του τρένου.

Στο 5ο διαμέρισμα πρέπει να αναφερθούμε στις παλιότερες κατακτήσεις του Φιξ και της Θερμίδας και στις πρόσφατες κινητοποιήσεις για το ιστορικό εργοστάσιο της Columbia, τον χώρο της Εριουργίας και τον χώρο της Γαζίας. Προφανώς, και στη μακροβιότερη κατάληψη Πάτμου και Καραβία που απόψε μας φιλοξενεί. Τα υπόλοιπα του 5ου διαμερίσματος θα τα πείτε εσείς.

Στο 6ο διαμέρισμα έχουμε την υποδειγματική λειτουργία της δημοτικής αγοράς της Κυψέλης από τη λαϊκή συνέλευση και το συντονιστικό των κατοίκων της περιοχής. Το κίνημα στην Κυψέλη όχι μόνο έσωσε την αγορά από την κατεδάφιση αλλά πήρε την πρωτοβουλία ν’ ανοίξει τον κλειστό χώρο και να εισάγει σ’ αυτόν ένα πλήθος κοινωνικές  και  πολιτιστικές δραστηριότητες που κινητοποίησαν χιλιάδες κατοίκους όχι μόνο του 6ου διαμερίσματος αλλά όλης της Αθήνας.

Στο 6ο διαμέρισμα έχουμε επίσης τις κινητοποιήσεις για την Αλεπότρυπα, για ν’ αποτραπεί η κατασκευή γκαράζ στο μικρό άλσος Κύπρου και Πατησίων καθώς και για να αποκατασταθεί η κατοικία της Λέλας Καραγιάννη και να λειτουργήσει ως χώρος μνήμης της εθνικής αντίστασης. Γνωρίζετε, όλοι, το χρόνιο πρόβλημα της καταπάτησης του Πεδίου του Άρεως από τον Μίνωα Κυριακού και τη συμβολική δενδροφύτευση που έγινε και κατέληξε στη σύλληψη 3 πολιτών από την αστυνομία. Αυτή η αδιανόητη καταστολή ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων και η δενδροφύτευση στον ίδιο χώρο πραγματοποιήθηκε πάλι, αυτή τη φορά με μαζικότερη συμμετοχή.

Στο 7ο διαμέρισμα έχουμε πολύ δραστήριους πολιτιστικούς συλλόγους που διεκδικούν την ανάπλαση ενός ευρύτερου τμήματος της πόλης Κουντουριώτικα – Γήπεδο Παναθηναϊκού – Προσφυγικά Αλεξάνδρας. Έχει αποτραπεί η κατεδάφιση των προσφυγικών και έχει κερδηθεί ο χώρος της ΔΕΗ ως κοινόχρηστος χώρος

Στην πρώτη θεματική ενότητα περιβάλλον, πράσινο, δημόσιοι χώροι, δημόσια υγεία, εγγράφεται και το κίνημα κατά των κεραιών κινητής τηλεφωνίας.

Πρόκειται για ένα μαζικό παναττικό κίνημα που διαρθρώνεται τοπικά κατά συγκεκριμένη περίπτωση κεραίας, ενεργοποιώντας σχολεία, συλλόγους γονέων, άλλους τοπικούς φορείς και επιστήμονες και ταυτόχρονα λειτουργεί με παναττική συνέλευση, συντονιστικό και ιστοσελίδα. Στο δήμο της Αθήνας απέδωσαν ορισμένοι αγώνες τοπικών επιτροπών, με συντονισμένη πίεση στο δημοτικό συμβούλιο και ήδη ξηλώνονται κεραίες.

  • Χάρτα Πρασίνου : εκτενής αναφορά στο σχέδιο της Ανοιχτής Πόλης για μια Χάρτα Πρασίνου για την Αθήνα
  • Συντονισμός κινημάτων για την κλιματική αλλαγή.

Στη δεύτερη θεματική ενότητα που αφορά το κοινωνικό κράτος και τις κοινωνικές υποδομές οι οποίες αναφέρονται στην Τ.Α. τα κινήματα δεν είναι τόσο ισχυρά. Πολύ ισχυρό είναι το κίνημα για την σχολική στέγη. Πολλά σχολεία έχουν κτιστεί ύστερα από κινητοποιήσεις των συλλόγων γονέων.

Αναφορά σε :

Νηπιαγωγεία, παιδικοί σταθμοί.

Συγκοινωνία,  Μετρό- νυχτερινή λειτουργία

Κινήματα ποδηλατών – ισσών

Αθλητισμός, πολιτισμός, λέσχες φιλίας, εκπαίδευση – ψυχαγωγία

Ευάλωτες κοινωνικές ομάδες

Άστεγοι , μετανάστες, γυναίκες και παιδιά

Ελένη Πορτάλιου

ομιλία στην κατάληψη Πάτμου και Καραβία

5/10/2008